2 kids, 1 hond, 1 scheiding, 1 (jongere) man, 1 huis, 1 job en veel chaos

 
Grappig om je dag mee te beginnen




Wilkinson fight for kisses

Labels: fight for kisses, Wilkinson

posted by Ann at 12:59 AM
|

 
Ah se kontknijper
'Sterren op het IJs' gezien? (gisteren vtm). Het allerleukste vond ik de begeleider van Tanja Dexters die onverwacht in het gat kneep van Franscesa en die daar blijkbaar van schrok. Aan de oogjes te zien van Nicolas was dat dik opgestookt door de regie. Zeker weten.

Labels: Nicolas, Sterren op het IJs, Tanja Dexters

posted by Ann at 5:17 AM
|

 
Huisdokter
Binnenkijken bij mensen. Hoe ze van de woning een thuis hebben gemaakt. Vaak met rommel. Hoe een interieurdeskundige het verkoopbaar maakt en er dikwijls met grove hand doorzwiept. Hoe de bewoners wit wegtrekken en/of rood aanlopen van ergernis of geschokeerd zijn.
En dan denk ik terug aan mijn makelaar. Ik had een (prachtig)) huis in M. heel gunstig kunenn aankopen. Maar na 5 jaar terug verkopen om naar H te trekken. Vooral onder impuls van mijn man. Nu ex.
Die makelaar verwittigden ons dat de verkoop van een huis in 3 fases gaat.
Fase 1: de nieuwsgierigen. De toeristen. Veel last. Geen lust. Negeren!
Fase 2: ze willen wel maar kunnen niet. Hier zit ook het groepje kritikasters tussen. Die je huis meteen gaan afbreken. 'Laat je niet meeslepen in discussies, zei de makelaar. het is vaak koootjesvolk.
Fase 3: de écht geïnteresseerden. Toen was het huis in één, twee, drie verkocht aan de correcte vraagprijs.
Heel af en toe rij ik er nog eens langs. Met spijt. Het staat er nog steeds zoals ik het heb achtergelaten. Alleen in de heg is nu een doorgang naar de voordeur.
Zou 't kunnen dat je van een huis kunt houden? Ik ben daar zeker van.

Labels: huisdokter, Huizen kopen en verkopen

posted by Ann at 2:02 AM
|

 
Huisdokter
Binnenkijken bij mensen. Hoe ze van de woning een thuis hebben gemaakt. Vaak met rommel. Hoe een interieurdeskundige het verkoopbaar maakt en er dikwijls met grove hand doorzwiept. Hoe de bewoners wit wegtrekken en/of rood aanlopen van ergernis of geschokeerd zijn.
En dan denk ik terug aan mijn makelaar. Ik had een (prachtig)) huis in M. heel gunstig kunenn aankopen. Maar na 5 jaar terug verkopen om naar H te trekken. Vooral onder impuls van mijn man. Nu ex.
Die makelaar verwittigden ons dat de verkoop van een huis in 3 fases gaat.
Fase 1: de nieuwsgierigen. De toeristen. Veel last. Geen lust. Negeren!
Fase 2: ze willen wel maar kunnen niet. Hier zit ook het groepje kritikasters tussen. Die je huis meteen gaan afbreken. 'Laat je niet meeslepen in discussies, zei de makelaar. het is vaak koootjesvolk.
Fase 3: de écht geïnteresseerden. Toen was het huis in één, twee, drie verkocht aan de correcte vraagprijs.
Heel af en toe rij ik er nog eens langs. Met spijt. Het staat er nog steeds zoals ik het heb achtergelaten. Alleen in de heg is nu een doorgang naar de voordeur.
Zou 't kunnen dat je van een huis kunt houden? Ik ben daar zeker van.

Labels: huisdokter, Huizen kopen en verkopen, vraagprijs

posted by Ann at 11:59 PM
|

 
Oh such a perfect day...
Eigenlijk moet ik zeggen: perfect weekend. Zaterdagavond met vrienden gaan eten in een superbe restaurant in Brussel. We waren groepje nr 2 dat die avond binnenkwam. We zijn als laatsten buitengegaan. Om dan nog extra lang te genieten van dit terrassenweer om middernacht? Niemand had zin om op te stappen. Kenjedat?
Zondagmiddag bij mijn ouders langsgegaan. Volgens mij heb ik het leukste ouderpaar. Ze kwamen net terug van een etentje in een sterrenrestaurant. Mijn vader vindt altijd een excuus om een fles champagne te openen. Heerlijk gelachen en bijgekletst.

Labels: Brussel, terrassenweer, Weekend

posted by Ann at 9:19 AM
|

 
Elke vrouw heeft 2 mannen nodig
't Komt niet van mij. Vandaag staat het in een paginagroot artikel in Het Laatste Nieuws. Flink geargumenteerd door een man die daarvoor gestudeerd heeft.
Mjamjamja.

Labels: Relaties

posted by Ann at 9:52 AM
|

 
Motilium en imodium
Dat moeten de meest verkochte medicamenten zijn! Je kan niemand tegenkomen of een blistertje van één van die beruchte groene doosjes zitten in sacoche (v)of broekzak (m). En nu wordt er een pak volk buitengesjot bij Janssen Pharmaceutica.
Wetewa me zo opvalt? Het contrast met Renault en Volvo. Gelatenheid en kalmte (Janssen) versus opgefokte nijd en verbetenheid (Volvo/Renault). Kzen eens curieus of de mensen daar ook een superbe goodbye-fee gaan krijgen.

Labels: imodium, Janssen Pharmaceutica, motilium

posted by Ann at 8:12 AM
|

 
Blind bellen
Mijn naam begint met een A. Ik durf echt niet te tellen hoe vaak ik mee kon luisteren naar voetstappen, autoritje, gesprekjes op de achtergrond,...
Vergeleken met 3 jaar geleden valt het nu nog heel uitzonderlijk voor. dat zal vooral te wijten zijn aan a) een goede vergrendeling van toetsenbord en b) de gsm's met clamshells
Die broekzakbellers hadden dankzij mijn naam al véél geld in het laatje kunnen brengen van de Brailleliga. Vandaag start de week van de Brailleliga. En Duval Guillaume Brussels heeft een leuk ideetje bedacht. Programmeer A Blind Call (070/22.22.60) als eerste in je telefoonlijst, dan gaat de opbrengst van zo’n telefoontje voortaan naar de Brailleliga. Mobistar en Ring Ring hebben zich geëngageerd. Alle info op www.ablindcall.be
Tot zover deze opstoot van mijn vredelievendheid.

Labels: A Blind Call, Brailleliga, Duval Guillaume Liga

posted by Ann at 4:00 AM
|

 
Leren autorijden
Lap, gisteren in een volgende fase van mijn leven gestapt. Zonder waarschuwing.
Oudste heeft vorige maanden rijlessen genomen en nu moet ze oefenen. Gisteren declameerde ik tijdens het ontbijt: 'ehwel, dan gaan we dat onmiddellijk doen sè.' Ineens bleef het suisse-ke (dat we bijna elke zondag keurig in 4 stukjes delen) onaangeroerd. Ik had er niet onmiddellijk zin in. K ook niet.
Van bij de oprit liet ik ze al achter het stuur zitten. Zetel en spiegels goed zetten deed ze als een echte. Sleutel in contact, draaike geven en zonder schokken wegrijden. Ineens goed. Auto had dringend tankbeurt nodig. En waarom niet in een tankstation langs autostrade. Vervolgens ging de rit via rustige binnenweggetjes naar haar papa. Mooi trajectje met nodige obstakels. Alles ging vlot. heb geen enkele keer me betrapt op 'meeremmen'.
Daar zat ze. Mijn oudste. Aan het stuur. Oh help, een klein wegslikmomentje. Waar is de tijd dat ik dat kind nog moest insjorren in haar kinderzitje?!
Dan ging het richting stadscentrum. Parkeren in een straat tussen twee auto's ging prima. Koffietje gaan drinken. Dan terug naar huis.
Ja, ze heeft het in haar pollen. Hier en daar nog wat schoonheidsfoutjes zoals wat snokken aan het stuur, wat gas bijgeven als je ontkoppelt. Maar ach, hebben we dat niet allemaal gedaan? 't Zal niet lang duren of mijn tweede is aan de beurt. En dan rijden ze echt weg van huis. Boeoe-hoeoeoe.

Labels: Autorijlessen, parkeren

posted by Ann at 4:44 AM
|

 
Beauty and The Nerd
Man man man wat was dat weer fascinerend.
Twee fijne uitspraken.
- beauty 1: 'het water kookt ... (peins peins) .. als het broebelt.'
- voorstelling van beauty 2. 'Ik word één met de paal.'
- nog een beauty mét hondje die een zeer, zeer slechte imitatie is van Paris Hilton. En daarmee is alles gezegd waarschijnlijk.

Ocharme nerds. Haalt de productie een testostoronbom tevoorschijn. Zo weggelopen uit de overheerlijke Williams Lawson-commercials. Heerlijk mansbeest. Torso, wasbordje, nice tan,... tegen die bleke huidjes en ingezakte torso's van aanwezige nerds. het verschil kon absoluut niet extremer zijn.

Labels: Beauty and the nerd, wasbordje, William Lawson

posted by Ann at 12:47 AM
|

 

Grote wasjes, kleine wasjes
Gepikt uit een persbericht: Bauknecht voerde onlangs een studie naar het wasgedrag van de Belg en zijn buurlanden. Daarin staat onder meer dat de Belgen en de Nederlanders het vaakst wassen, met respectievelijk 4,4 en 4,6 wasbeurten per week, dat het programma “katoenwas” het meest gebruikte programma is en dat de Belg een hekel heeft aan handwas.
Wat mij betreft klopt dat zeer zeker. Aantal wasbeurten ligt zelfs ietske hoger.
Dat zijn dus typsich woemntalk. Dit zijn de onderwerpen waarover mannen het NOOIT zullen hebben:
- de was
- pijnlijke maandstonden
- opgeblazen gevoel
- schoonmaken

Labels: Bauknecht, maandstonden, wasbeurten, wasmachine

posted by Ann at 12:30 AM
|

 
Maddie
Als het ooit moest zijn dat Maddie 'per ongeluk' is gedood door haar moeder/vader, dan staat de wereld op z'n kop. Wat hebben die niet moeten doen om
a) dat lijkje te verstoppen
b) komedie te spelen tegen die vrienden waarmee ze op restaurant zaten
c) dat te blijven volhouden

Van bij 't begin dacht ik: 'allee, hoekandanu? Een kind uit bed lichten en dan ongezien wegraken.' Langer dan een lichte gedachte was het niet. Na Dutroux en Natasha Kampush kan àlles in deze twisted wereld.
Ik wil dat de ouders onschuldig zijn. Omdat ik zo graag blijf geloven in goede dingen. Vwala, daar kan geen Bond Zonder Naam meer tegenop zie. (En zeggen dat ik vanochtend in een wie-verdient-hier-slaag?-dag was)

Labels: Dutroux, Maddie, Natasha Kampush, slaag

posted by Ann at 9:17 AM
|

 
De pil en elektronische identiteitskaart
Wat hebben de pil en een elektronische identiteitskaart gemeen? Niks. Behalve dat ik er 's morgenvroeg te laat op het werk verschijn. Omdat gemeentehuis pas open is vanaf 9u. En dat ik in één beweging nog bij apotheker langs kon voor de pil. Zo gaat dat in mijn georganiseerd leventje dat voor outsiders wsc te chaotoisch is.
Ik moest wennen dat mijn elektronische kaart helemaal wegzakte in het portemonneevakje waarin de 'oude' kaart stak. Ik zie het weer zo voor me. Bij een wegcontrole frul ik met klamme handjes op zoek naar dat kaartje. Koudzweet breekt me uit. Mijn hersens hebben die nieuwe info nog niet verwerkt. En I'm lost in mijn portemonnee. Ik ben er zeker van.

Labels: De pil, elektronische kaart, politieconrole

posted by Ann at 3:23 AM
|

 

Smoutebollen en appelbeignets
De kermis is niet meteen mijn dada. Maar ik snuif graag eens de sfeer wat op. Liefst vanop een terrasje. Mensen bekijken. Schaamteloos. Jij naar hen. Zij naar jou. Je ziet wat de revue passeren.
En dan een stop bij het smoutebollenkraampje. 9 stuks voor 4 euro. De eerste schrok je binnen. Na het afschudden van overtollige bloemsuiker. Van de 2de geniet. De 3de moet je laten passeren wegens al een zeer vol gevoel. Burp. Mijn hele jasje zit onder de bloemsuiker. Da's kermis. Het leven zoals het is één keer per jaar.
En nog 5 appelbeignets voor de thuisblijvers.

Labels: appelbeignets, Kermis, smoutebollen

posted by Ann at 5:58 AM
|

 
Brussel zondag
De eerste Vlaming die nog eens durft te zeggen dat ie niet geïnteresseerd is in Brussel, die krijgt een mep met mijn lakleren sacoche.

Minstens 2 keer per maand doe ik een zondagje Brussel. Gisteren vertoefde ik in Sint-Joost-ten-Node. Om 12u een soepje in café Verscheuren met zicht op de kerk en zondasgmarkt. Overgroot deel van de cafégangers zijn Fr. Maar je wordt bediend door een karakterkop van een chef in PERFECT Nederlands.

Dan een half uurtje op de markt. Fruit ingekocht. Goedkoper dan op mijn zondagsmarkt btw. En in PERFECT Nederlands bediend. En 't was een Belg met een kleurtje op. verder kochten we 2 gebraden kippetjes aan 5 €. In 't Nederlands.
Een behoorlijk grote buxus à 15 €. Nederlands.

Dan nog naar Flagey gereden. Via 't Zuid en de Guldenvlieslaan,... Aan de vijvers. Mooie mix Nl/Fr. wat een prachtige omgeving.

En die parken die je in Bxl tegenkomt. Brussel is absoluut een unicum. We gaan met zijn allen naar Barça, Madrid, Venetië, Istanbul, Parijs.. . en weinigen kennen Brussel. Hoeveel Vlamingen DURVEN naar de hoofdstad eigenlijk? Toch wel iets om over na te denken.

Labels: Brussel, café verschueren, nederlands, Vlamingen

posted by Ann at 5:10 AM
|

 

Goeiemorgen morgen, goeiedag..
Efkes pesten. Begin eens op je werk of thuis de eerste zinnetjes te neuriën van het onsterfelijke 'Goeiemorgen' van Nicole en Hugo. Wedden dat binnen de kortste keren je collega's ermee in hun kop zitten.

Als je met zo'n onwezenlijke song in je lijf zit en er niet meer uitkrijgt, dan zou je het hele liedje moeten uit zingen. Voor de slachtoffers onder ons: de volledige songtekst.

goede morgen morgen
Goeie morgen, morgen, goeie dag
Goeie morgen, goeie morgen
Blij dat ik je weer vanmorgen zag
Goeie morgen, goeie morgen
Goeie dag iedereen
Dank U wel dat ik er weer bij mag lopen
Zingen, dansen

Goeie morgen, morgen, ik ben blij
Goeie morgen, goeie morgen
Want ik mag er immers weer al bij
Goeie morgen, goeie morgen
Goeie dag, zonneschijn
Dank U morgen dat ik mag zijn

De wereld is een schouwtoneel dat wij bespelen
Voor iedereen zijn luchtkasteel om van te delen
En krijgen we niet al te veel, 't kan ons niet schelen
We vinden ook het minste deel sensationeel

Goeie morgen, morgen goeie dag
Goeie morgen, goeie morgen
Blij dat ik je weer beleven mag
Goeie morgen goeie morgen
Goeie dag allemaal
Dank U morgen voor het onthaal

De wereld is een schouwtoneel dat wij bespelen
Voor iedereen zijn luchtkasteel om van te delen
En krijgen we niet al te veel, 't kan ons niet schelen
We vinden ook het minste deel sensationeel

De wereld is een schouwtoneel dat wij bespelen
Voor iedereen zijn luchtkasteel om van te delen
En krijgen we niet al te veel, 't kan ons niet schelen
We vinden ook het minste deel sensationeel
(Nicole en Hugo, toen het Eurosongfestival nog iets was waarvoor je thuis bleef.)

Labels: goeiemorgen, Nicole en Hugo, pesten, songs

posted by Ann at 11:32 PM
|

 
Man bijt Hond: 10 jaar
Gisterenavond G.E.N.O.T.E.N van de compilatie. Met Kris en Yves die gaan eten in 3-sterren restaurant De Karmeliet. Heerlijk. Met Kamagurka (wat een sexy gast! Op z'n 50ste is dat een hele schone meneer geworden. Die moest het me zelfs niet vragen sé!) en de jager op duiven. Zalig! Met de tweeling Matthias en Christophe die nu mooie ventjes van 19 zijn geworden. Met Martin Heylen die binnenvalt bij de gewone mens. Dit is tv op z'n aller-allerbest. Na de compilatie had ik zelfs geen goesting meer om naar welke zender ook over te schakelen. Mijne bak heb ik uitgesmeten en ben met een boek in bed gedoken.

Labels: Kamagurka, Man bijt hond, top tv

posted by Ann at 8:18 AM
|

 

Hoe gratis is gratis
Nu de verkenner nog steeds op zoek is naar gaten om te regeringsonderhandelingen op gang te trekken, hebben we weer iets anders waar we ons op kunnen concentreren: het gratis onderwijs.
Al dààààgen vraag ik me nu af hoe je dat kunt concretiseren. Iedereen die jong is (geweest) en/of zelf jonge kids heeft, voelt aan zijn water dat het rammelt.
Op school staan de curverboxen klaar. Elke leerling krijgt zijn pritt, schaar, waterverfdoosje, verfborstels, kleurpotloodjes, fluostiften, gradenboog... whatever.
's Avonds gaat de bel. Kinderen leggen alle spulletjes in hun bakske. Leerkracht kijkt na. En dan komen ze thuis.
Staat daar ook een bakske klaar? Waarschijnlijk wel. Met zelfde plus nog extra spulletjes vermoed ik. En dan begint het gezever. Jongetje X brengt per ongeluk een fluostift mee naar de klas. Jongetje Y verliest de zijne in de klas. Discussie na het bakskenazicht: waar is fluo van Y? Oh, kijk, X heeft er 2 meneer. X, geeft dat eens rap terug. Bleit! Bleit!
Meisje Z schrijft veel en hup haar stylo is leeg na 3 weken. Meneer, krijg ik een nieuwe bic? Euh neen, want mijn quota is 4 stylo's per kind per jaar. Dat gaat hier ni meer kloppen zie. Bleit! Bleit!
Kindervreugd!

Labels: curverbox, gratis onderwijs, nazicht

posted by Ann at 4:21 AM
|

 
Radio 1: dé vernieuwing
->Ik heb tussen 8 en 9u een deel het ochtendprogramma van radio 1 gehoord. 'De ochtend' heet de vervanger van 'Voor de dag'. De muziekkeuze beviel me. Tof! Maaaaaaaaaaar.... de eerste indruk erg rommelig. Geen lijn. Met een radiomensje (v) dat de stiel nog moet leren. En verloren vlucht uit Donna misschein?!
Als ik een nerveusmakend tetterprogramma zoek heb ik keuze uit StuBru, Q-music, Domma, 4FM. Dit was iets van veel geneuzel, verkrampt enthousiasme en info. Ik kreeg zelfs een analyse van voetbalmatch door mijn strot geduwd. Scuse me! Ik vrees oprecht dat samensteller van dit programma denkt dat filerijders gepatenteerde sportliefhebbers zijn die tss twee stilstaande kamions kicken op voetbalmatchanalyses. Boooooring!!! Ik mis 'Voor de dag' al.

-> Het blok van 9 - 10u zijn Annemie Peeters en Sven Pichal aan de beurt Peeters & Pichal aan de beurt. Het belooft een consumentenprogramma te zijn (je mag geen 'consumentenprogramma' zeggen, zeiden ze. Yeah?). Zoals vandaag, hoe gratis is het gratis onderwijs nu écht.
Peeters vind ik oké. Heeft al goede punten tijdens 'Wilde geruchten' gescoord.
Die Pichal. Kweetni. Articuleert wat te fel om nog aangenaam te zijn. Ik zie visueel hoe hij zijn 'o's en zijn 'a's vormt en zijn 'h's en 'p's aanblaast. Pfew.

Bon, we zullen zien. Ben nog niet overtuigd;
Maar met een goede muziekkeuze wil ik radio 1 nog een kasnje geven. 'PAKT ME BIJ MIJN NEKVEL!' beste Siegfried Bracke of je hebt snel een trouwe volgelinge minder.

Labels: files, Ochtend, Peeters en Pichal, radio 1

posted by Ann at 4:45 AM
|