2 kids, 1 hond, 1 scheiding, 1 (jongere) man, 1 huis, 1 job en veel chaos

 
Leren autorijden
Lap, gisteren in een volgende fase van mijn leven gestapt. Zonder waarschuwing.
Oudste heeft vorige maanden rijlessen genomen en nu moet ze oefenen. Gisteren declameerde ik tijdens het ontbijt: 'ehwel, dan gaan we dat onmiddellijk doen sè.' Ineens bleef het suisse-ke (dat we bijna elke zondag keurig in 4 stukjes delen) onaangeroerd. Ik had er niet onmiddellijk zin in. K ook niet.
Van bij de oprit liet ik ze al achter het stuur zitten. Zetel en spiegels goed zetten deed ze als een echte. Sleutel in contact, draaike geven en zonder schokken wegrijden. Ineens goed. Auto had dringend tankbeurt nodig. En waarom niet in een tankstation langs autostrade. Vervolgens ging de rit via rustige binnenweggetjes naar haar papa. Mooi trajectje met nodige obstakels. Alles ging vlot. heb geen enkele keer me betrapt op 'meeremmen'.
Daar zat ze. Mijn oudste. Aan het stuur. Oh help, een klein wegslikmomentje. Waar is de tijd dat ik dat kind nog moest insjorren in haar kinderzitje?!
Dan ging het richting stadscentrum. Parkeren in een straat tussen twee auto's ging prima. Koffietje gaan drinken. Dan terug naar huis.
Ja, ze heeft het in haar pollen. Hier en daar nog wat schoonheidsfoutjes zoals wat snokken aan het stuur, wat gas bijgeven als je ontkoppelt. Maar ach, hebben we dat niet allemaal gedaan? 't Zal niet lang duren of mijn tweede is aan de beurt. En dan rijden ze echt weg van huis. Boeoe-hoeoeoe.

Labels: Autorijlessen, parkeren

posted by Ann at 4:44 AM
|