2 kids, 1 hond, 1 scheiding, 1 (jongere) man, 1 huis, 1 job en veel chaos

 
Home Alone
Gisteren had ik het kot voor mezelf. Geen terreurvragen van het genre:
- is er iets in de frigo?
- wat eten we?
- wil je me naar x, y of z brengen
- ik wil dat zien op tv
- is die jeans nog niet gewassen en ik wil die aantrekken
Niks. nada. Nothing. Stilte. Kalmte. Rust.
Eindelijk tijd om dat boek te lezen. Met de deur open douchen. Op een dienblad je pasta smikkelen op het uur dat IK dat wil.

Labels: Alleen, huisdokter, pasta, thuis

posted by Ann at 8:17 AM
|

 
Huisdokter
Binnenkijken bij mensen. Hoe ze van de woning een thuis hebben gemaakt. Vaak met rommel. Hoe een interieurdeskundige het verkoopbaar maakt en er dikwijls met grove hand doorzwiept. Hoe de bewoners wit wegtrekken en/of rood aanlopen van ergernis of geschokeerd zijn.
En dan denk ik terug aan mijn makelaar. Ik had een (prachtig)) huis in M. heel gunstig kunenn aankopen. Maar na 5 jaar terug verkopen om naar H te trekken. Vooral onder impuls van mijn man. Nu ex.
Die makelaar verwittigden ons dat de verkoop van een huis in 3 fases gaat.
Fase 1: de nieuwsgierigen. De toeristen. Veel last. Geen lust. Negeren!
Fase 2: ze willen wel maar kunnen niet. Hier zit ook het groepje kritikasters tussen. Die je huis meteen gaan afbreken. 'Laat je niet meeslepen in discussies, zei de makelaar. het is vaak koootjesvolk.
Fase 3: de écht geïnteresseerden. Toen was het huis in één, twee, drie verkocht aan de correcte vraagprijs.
Heel af en toe rij ik er nog eens langs. Met spijt. Het staat er nog steeds zoals ik het heb achtergelaten. Alleen in de heg is nu een doorgang naar de voordeur.
Zou 't kunnen dat je van een huis kunt houden? Ik ben daar zeker van.

Labels: huisdokter, Huizen kopen en verkopen

posted by Ann at 2:02 AM
|

 
Huisdokter
Binnenkijken bij mensen. Hoe ze van de woning een thuis hebben gemaakt. Vaak met rommel. Hoe een interieurdeskundige het verkoopbaar maakt en er dikwijls met grove hand doorzwiept. Hoe de bewoners wit wegtrekken en/of rood aanlopen van ergernis of geschokeerd zijn.
En dan denk ik terug aan mijn makelaar. Ik had een (prachtig)) huis in M. heel gunstig kunenn aankopen. Maar na 5 jaar terug verkopen om naar H te trekken. Vooral onder impuls van mijn man. Nu ex.
Die makelaar verwittigden ons dat de verkoop van een huis in 3 fases gaat.
Fase 1: de nieuwsgierigen. De toeristen. Veel last. Geen lust. Negeren!
Fase 2: ze willen wel maar kunnen niet. Hier zit ook het groepje kritikasters tussen. Die je huis meteen gaan afbreken. 'Laat je niet meeslepen in discussies, zei de makelaar. het is vaak koootjesvolk.
Fase 3: de écht geïnteresseerden. Toen was het huis in één, twee, drie verkocht aan de correcte vraagprijs.
Heel af en toe rij ik er nog eens langs. Met spijt. Het staat er nog steeds zoals ik het heb achtergelaten. Alleen in de heg is nu een doorgang naar de voordeur.
Zou 't kunnen dat je van een huis kunt houden? Ik ben daar zeker van.

Labels: huisdokter, Huizen kopen en verkopen, vraagprijs

posted by Ann at 11:59 PM
|