2 kids, 1 hond, 1 scheiding, 1 (jongere) man, 1 huis, 1 job en veel chaos

 
Vlotjes op gang
Een chance dat ik vanochtend om 8u vlotjes kon doorrijden naar Bxl of het had er dik tegengezeten. Ik vind het verschrikkelijk om opnieuw het tempo van de werkende mens op te pikken na een zenmakende brug.
En werken was het. Nauwelijks tijd om op 't wc te gaan. Amper tijd om wat te genieten van de lunch (na 4 happen stak het me tegen. Alleen soep ging er in.)
Nu, de fijne BBQ gisterenavond bij vrienden zal me ook nog parten spelen zeker. Op zondagavond een feestje is no good! Vanaf 23u gaat je verstand alles overrulen: 'niet te laat naar huis, morgenvroeg weer werken'. Of 'niet teveel drinken, geen nood aan katers', enzo. Bah!
Nog enkele existentiële gedachten van de voorbije dagen:
-> Jos Brink is dood: de wereld zag er ineens wat tristiger uit.
-> Najaarsmode is cool. Jammer dat ik geen 30 meer ben. Met al die schattige schoollookjurkjes en die leggings en platte schoentjes. (Heb om contraire te doen al roodbordeaux pumps met een riempje gekocht. En daar past nu écht niks bij van spullen die in mijn kleerkast hangen. Tsssss.
-> Boek van Khaled Hosseini 'Duizend schitterende zonnen' is heel mooi. (Kan niet wachten om zijn 1ste 'De Vliegeraar' te lezen.)
-> Dat kakweer doet eten! En snoepen. Hoewel, snoepen as in snoepjes doe ik niet.'t Is chips. Ik hààt chips. Ik vind dat niet echt lekker. Behalve sensations cream. En die haal ik express niet in huis. want die zak hoor ik dan schreeuwen vanuit de berging tot in de living! Bref. Ik durf bepaalde kledingstukken (nog) niet aantrekken. Schrik voor confrontatie.

Labels: brug, chips, hosseini, jos brink, sensations, werk

posted by Ann at 8:34 AM
|