2 kids, 1 hond, 1 scheiding, 1 (jongere) man, 1 huis, 1 job en veel chaos

 
Dood op je 43ste
Ik hoorde het op de radio (noch op De Standaard online, noch op HLN website vond ik niks hierover?) dat burgemeester van Anderlecht, Jacques Simonet (MR), zoon van ... , vandaag is overleden. Boem, pats, over and out. Hartstilstand. Op je 43ste. Brrrrr.
Om schrik van te hebben. Je maakt je klaar om naar je werk te gaan of te gaan shoppen of whatever en dan haal je de avond niet meer. Ik kan daar nu de rest van de dag aan denken. Aan onze lichtheid van het bestaan. En waar doen we het voor? Waarom duiken we elke ochtend de files in? Waarom laten we vaak heelwat kak over ons koppeke komen? Waarom?
Weet je dat -toen ik 10/12 jaar was en met nogal wat existentiële vragen zat - ik het mijn ouders geweldig kwalijk nam dat ik ooit geboren was. dat ik met die angst voor het sterven moest leven.
Die boosheid is natuurlijk voorbij. Maar ik ben een platbroek als het over mijn doodzijn gaat. Dan kan ik op slag zohoooo triestig worden. Ik leef té graag. Ik ga vannacht weer eens niet kunnen slapen. Gelukkig duurt die bui niet lang. Je zou vergeten van het leven te proeven natuurlijk.

Labels: dood, existentiëel, hartstilstand, Jacques Simonet

posted by Ann at 5:45 AM
|