2 kids, 1 hond, 1 scheiding, 1 (jongere) man, 1 huis, 1 job en veel chaos

 
Gewenste én ongewenste feesten
1) Op donderdag 11/11 planden we om Duitsland te 'doen'.
Shopping in Düsseldorf (met start in Starbucks-cafe. Waarom dàt nog niet bestaan in Bxl, Antwerpen of andere hoofdsteden van België is mij een raadsel???). Jaren geleden heb ik eens een reportage over Düsseldorf moeten doen voor Flair. Vooral één specifiek vistrestaurant wilde ik per se terugvinden. En ja hoor. Alles prima in orde. Lekker visje, heerlijk gekoelde wijn én billig! Om ons dan te laten afzakken in Keulen. Was dat een foute redenering. Nu ja, de eerste symptomen hadden we al kunnen begrijpen in de Altstadt van Düsseldorf. Daar zagen we al carnavaleske figuren oppoppen.

Nu kregen we de volle laag! Ik heb nog nooit zoveel ziekenwagens én politie gezien. En dat voor feestgangers die blijkbaar om 11 uur op 11/11 het startsein geven voor hun carnaval. Ik loop er écht van weg. Ondanks een volbloed Aalsterse als moeder. Die tijdens carnaval haar neus luidruchtig opsnoof bij het kleine geweld in onze stad. 'Alleen in Aalst weten ze wat carnaval is!' en prompt gooide ze zich voor TV om de beelden in Duitse steden te volgen.

2) Zaterdag 13/11. Ik moest nog iets galaparty-achtig hebben en heb mijn geliefde geterroriseerd op shoppinggeweld. Eerst in Leuven (vrijdag 12/11) en dan van 's morgensvroeg in Brussel. Gelukkig vond ik in shop nummer 3 mijn goesting. Dan was Mark aan de beurt. Hij moest nog een hemd én strik én manchetknopen. We stoven Inno en dergelijke in. En zagen vooral véél, véél volk. Tot een mevrouw aan de pashokjes ons uitleg gaf. Ha, zei ze, ramadan is voorbij en nu is iedereen spullen aan het zoeken om morgen er op zijn/haar best uit te zien. Het Suikerfeest dus.

3a) Zaterdagavond 13/11: Galabal in Art Nouveauzaal in horta-café in antwerpen. Schitterende zaal, heel lekker eten, prima DJ en prima ambiance.
3b) Zaterdagnacht- zondagochtend 14/11: bijzonder moment = mijn verjaardag! Yèk. Bweik! Kak. Weer een jaar erbij. Maar ik heb wel het compliment gekregen. 't is wel van een Amsterdammer maar alla... ik zweef.
Wat is er gebeurd? Tijdens het shaken op de dansvloer op het liedje 'I am a different person (zonder beugel en iets gestroomlijnder dan vorig jaar) deed ik mijn ding. Tot de blik van een gast mijn aandacht trok. Hij deed een paar keer teken. 'Amai, die zoekt anschluss', dacht ik en speelde ff mee. 'Ben je van
Antwerpen/ Are you from Antwerp ? (want ik wist dat er buitenlanders tussen het selecte gezelschap zat). 'Nee, ik ben van Amsterdam?' En hij verder: 'ben jij van Jonge Kamer van Antwerpen?'
(Heel heel in 't kort is 'Jonge Kamer ' een internationale vereniging van jonge ondernemers . Het bijzondere van die vereniging is dat je er maar tot je 40ste kunt lid blijven!!!!... Voel je hem komen????)
En ikke: 'Nee. Dat kan niet. Ik ben ouder dan 40!' Hij bekeek me -echt waar -van boven tot onder. twee keer deed die dat en toen de onvermijdelijke vraag:'hoe oud ben je dan?' en ik '45!' en dan die blik én die opmerking:'WAAAAT???? Ben jij al 45...' rest hoorde ik niet meer. De avond kon niet meer stuk. Dit was -wat mij betreft- de allermooiste start van een verjaardagsdag. Yihaaaaaaa.
Toen braken de slows aan. Van de hele avond géén enkele ballad..tot nu. En mijn crash deed al een paske mijne kant uit toen Mark me kwam 'redden' (ahum; De hele tijd lag hij dubbel met anderen over dit voorvalleke). De jongen bleef geduldig wachten. Maar Mark schoof me door naar een andere vriend. En toen was hij weg.... Mooimooimooi.



posted by Ann at 5:45 AM
|