2 kids, 1 hond, 1 scheiding, 1 (jongere) man, 1 huis, 1 job en veel chaos

 
Bloemen noch kransen
Ik las per toeval het interview met de 'jongste begrafenisondernemen' van België. Ik volg die reeks ja. Ik vind het zohooo opvallend hoe die mensen/begrafenisondernemers zo waanzinnig gevoelig zijn.
Als ze over huh beroep/business bezog zijn, vloeit al eens een traantje.
Bon, één geruststelling: bij je laatste reis blijk je dus al bij al in goede handen te zijn.
Ik ben nog steeds voorstander van cremeren. Het idee om moederziel alleen die grond in te moeten. En een enkele mens komt af en toe eens langs....

posted by Ann at 7:11 AM
|

 
42.000 km
Ik heb mijn wagen op enkele dagen na één jaar. En met dat karretje heb ik toch alweer 42.000 km. gereden. dat is zowel mijn gemiddelde en dus durf ik mezelf uit te roepen tot een heavy user.
je krijgt een zesde zintuig als je op de baan bent. Voor kamikazes. Voor zondagrijders. Voor johnny's.
De extremen? Volvo-chauffeurs zijn over 't algemeen hoffelijke drivers. Vandaag kreeg ik opnieuw voorrang bij het inritsen. Nu ja, ik stel me dan ook zeer bescheiden op. Heb de ervaring als je NIET aandringt, dat de sluimerende ridders bij mannelijke chauffeurs het kopje opsteekt en dus laten ze je voor.
4x4 en dan vooral BMW-jeeps met VROUWEN achter het stuur zijn erg. Zonder enige rekening te houden met anderen stuiven ze gewoon door. Grrrr. Dan wenste ik dat ik OOK met een jeep reed. Vooraan verstevigd met een zware gril én een dobberman in mij kar.
Getunede opdonders dat zijn de ergste. Ze slalommen zonder pardon. Ik gruw van hen. Ze zijn nog nat achter hun oren. Ik ben er zéker van dat ze een nul zijn in bed (ook op pure eigen kunnen en prestatie gericht met een voortijdse ejaculatie als gevolg). Maar eens achter dat stuur en hun discospeakers op... worden ze demonisch. De kakkers.

posted by Ann at 2:43 AM
|

 
Tandarts
Ik denk dat ik een van de gelukkigen ben die een jeugdvriend als tandarts heeft. Giga-voordeel: je kan jezelf helemaal wezen in de stoel en de pijn onder-gaan.
Sinds zijn afstuderen, ben ik er patiënte. Leuk muziekje aan en we gaan ervoor.

Door die beugeltoetsnaden was het zeker 18 maanden geleden dat ik er nog was geweest. Wat me meteen opviel was zijn STOEL! Heerlijk liggen was dat. Pure ergonomie. Niks rugpijn of voortdurend steun zoeken. Ook zijn unit (zijn woord) met allerlei instrumentaria was gloednieuw. Mijn tanden blinken weer als nieuw. Voelen zo smooth aan. Heerlijk. En achteraf is het aperitieven! Ik ken ook zijn vrouw. Lekker roddelen en bijkletsen dus.
posted by Ann at 8:00 AM
|

 
Personeelsfeest
Vandaag de uitnodiging gekregen. 't Is weer zover. Het grote personeels /kerst/eindejaarsfeest voor het personeel. Met partner. Vorige jaar er dik tegen mijn zin naartoe. Ik heb namelijk één stelregel: never mix privé met werk. En ondanks de veelheid aan partners (die er ocharme dikwijls voor spek en bonen bijzitten) viel dat feest heel erg mee. Oké, er was véél volk. En we zaten in de grootste zaal van de Zuiderkroon. Maar het was àf. Lekker eten. Goeie ambiance. Geen zat geweld.
En vandaag heb ik het bewijs in handen dat het weer zover is. 2004 is bijna finito. Een terugblik begint zich straks op te dringen. Wat was leuk? Waaraan verlies je kostbare tijd? enzovoort enzoverder.... stom hé.


posted by Ann at 5:54 AM
|

 
1 op 5 Belgen
Ik lees vandaag dat '1 op 5 Belgen vreest voor zijn job'. Ik vrees dat met dat ene zinnetje ons heel arbeids- & tijdsklimaat is samengevat. En zolang je niet zelfstandige bent, ben je zo afhankelijk als een aap van de goodwill en verstandige beslissingen van het BMW-management zoals ooit een collega van me dat prima aanwees.
posted by Ann at 3:21 AM
|

 
De ziekenzorgen van miljonairs
Weldoener helpt doodziek meisje Kirby met sponsoren van 5000 euro. Diezelfde weldoener wist wat ze doormaakt. Was ooit een paar keer kankerpatiënt. En dus stelde die man een mooi initiatief voor: dat miljonairs (lees voor alle veiligheid: euro- miljonairs hé.) een deel van hun belastbaar inkomen in een soorteme,nt fonds zouden storten om zulke gevallen meteen te helpen.
Vandaag roespeteren enkele van die miljonairs. Een njet.. of wat dacht u. Maar die hebben dan zelden te maken gehad met echte KO's in hun dichtbije familie.

Tsongetsjonge , wat zou ik graag te maken hebben met zo'n uitgaveprobleem.

posted by Ann at 5:15 AM
|

 
Gewenste én ongewenste feesten
1) Op donderdag 11/11 planden we om Duitsland te 'doen'.
Shopping in Düsseldorf (met start in Starbucks-cafe. Waarom dàt nog niet bestaan in Bxl, Antwerpen of andere hoofdsteden van België is mij een raadsel???). Jaren geleden heb ik eens een reportage over Düsseldorf moeten doen voor Flair. Vooral één specifiek vistrestaurant wilde ik per se terugvinden. En ja hoor. Alles prima in orde. Lekker visje, heerlijk gekoelde wijn én billig! Om ons dan te laten afzakken in Keulen. Was dat een foute redenering. Nu ja, de eerste symptomen hadden we al kunnen begrijpen in de Altstadt van Düsseldorf. Daar zagen we al carnavaleske figuren oppoppen.

Nu kregen we de volle laag! Ik heb nog nooit zoveel ziekenwagens én politie gezien. En dat voor feestgangers die blijkbaar om 11 uur op 11/11 het startsein geven voor hun carnaval. Ik loop er écht van weg. Ondanks een volbloed Aalsterse als moeder. Die tijdens carnaval haar neus luidruchtig opsnoof bij het kleine geweld in onze stad. 'Alleen in Aalst weten ze wat carnaval is!' en prompt gooide ze zich voor TV om de beelden in Duitse steden te volgen.

2) Zaterdag 13/11. Ik moest nog iets galaparty-achtig hebben en heb mijn geliefde geterroriseerd op shoppinggeweld. Eerst in Leuven (vrijdag 12/11) en dan van 's morgensvroeg in Brussel. Gelukkig vond ik in shop nummer 3 mijn goesting. Dan was Mark aan de beurt. Hij moest nog een hemd én strik én manchetknopen. We stoven Inno en dergelijke in. En zagen vooral véél, véél volk. Tot een mevrouw aan de pashokjes ons uitleg gaf. Ha, zei ze, ramadan is voorbij en nu is iedereen spullen aan het zoeken om morgen er op zijn/haar best uit te zien. Het Suikerfeest dus.

3a) Zaterdagavond 13/11: Galabal in Art Nouveauzaal in horta-café in antwerpen. Schitterende zaal, heel lekker eten, prima DJ en prima ambiance.
3b) Zaterdagnacht- zondagochtend 14/11: bijzonder moment = mijn verjaardag! Yèk. Bweik! Kak. Weer een jaar erbij. Maar ik heb wel het compliment gekregen. 't is wel van een Amsterdammer maar alla... ik zweef.
Wat is er gebeurd? Tijdens het shaken op de dansvloer op het liedje 'I am a different person (zonder beugel en iets gestroomlijnder dan vorig jaar) deed ik mijn ding. Tot de blik van een gast mijn aandacht trok. Hij deed een paar keer teken. 'Amai, die zoekt anschluss', dacht ik en speelde ff mee. 'Ben je van
Antwerpen/ Are you from Antwerp ? (want ik wist dat er buitenlanders tussen het selecte gezelschap zat). 'Nee, ik ben van Amsterdam?' En hij verder: 'ben jij van Jonge Kamer van Antwerpen?'
(Heel heel in 't kort is 'Jonge Kamer ' een internationale vereniging van jonge ondernemers . Het bijzondere van die vereniging is dat je er maar tot je 40ste kunt lid blijven!!!!... Voel je hem komen????)
En ikke: 'Nee. Dat kan niet. Ik ben ouder dan 40!' Hij bekeek me -echt waar -van boven tot onder. twee keer deed die dat en toen de onvermijdelijke vraag:'hoe oud ben je dan?' en ik '45!' en dan die blik én die opmerking:'WAAAAT???? Ben jij al 45...' rest hoorde ik niet meer. De avond kon niet meer stuk. Dit was -wat mij betreft- de allermooiste start van een verjaardagsdag. Yihaaaaaaa.
Toen braken de slows aan. Van de hele avond géén enkele ballad..tot nu. En mijn crash deed al een paske mijne kant uit toen Mark me kwam 'redden' (ahum; De hele tijd lag hij dubbel met anderen over dit voorvalleke). De jongen bleef geduldig wachten. Maar Mark schoof me door naar een andere vriend. En toen was hij weg.... Mooimooimooi.



posted by Ann at 5:45 AM
|

 
Weekend-overpeinzingen
1. Tijdens TV-beelden van Europese top zie ik plostklaps een ex-PI-gezicht. 'Hier zei: de bart!'. Ik heb herhaling van nieuws afgewacht om te double-checken. En yez hoor. 't is hem.
Ene die content is met een nieuwe job na PI.

2. Kids die absoluut bij mij willen zijn tijdens het weekend en als het er dan op aankomt , vliegen de vogels het nest uit en moet je zoeken waar ze zijn!

3. waarom die 'fatigue' tijdens het weekend?

4. Jongste dochter die "mijn" CD's permanent leent en dan poeslief vraagt "wil je die CD eens horen, mama??"

5. Ben zo content dat oudste EINDELIJK terug aan de pil is.

6. Pijnlijke maandagochtend: Allerheiligenvakantie is voorbij. Dat betekent terug vroeger op. En dat doet pijijij-hijijijn

posted by Ann at 7:37 AM
|

 
mini-snurkje
Eigenlijk zou ik eens een studie willen maken van 'welke starthoudingen neem jij aan om te slapen?'
- stukje rand van een kussen tussen de vingers
- op je rechterkant, ene been hoog opgetrokken
- op je lnkerkant, dekens over je wang, neus bloot
- tegen de rug van je partner
- altijd met je gezicht naar het venster toe
- met een zakdoek in de hand
- met oordoppen
- met een knuffel
- met duim (ik zweer je dat ik een bloedmooie vrouw ken en tijdens een van onze reportages samen zag ik die maffen zuigend op haar duim. Daar kon ze mee leven zei ze.)
- met opgepropt kussen
- en wat voor ander moois
- enzovoort

Gisterenavond - nuja, 't was al nacht. Met dat winteruur raak ik wel 'op' maar niet 'af'- lag ik te liggen. Op mijn rug. Blijkbaar moet ik in slaap zijn gesukkeld want ik werd plotsklaps wakker van een geluidje. Ik realiseerde me onmiddellijk dat dat geluid van mezelf kwam. Een klein snurkske. Ergens achteraan in mijn keel. MIJN EIGEN snurk. Ik kan het niet uitstaan bij iemand anders. Op de vele sport- en gidsenkampen kon ik snurkers in mijn kamer vermoorden! En nu deed ik het zelf. Niemand heeft het gehoord maar ik schaam me te pletter. In de donker.
posted by Ann at 7:24 AM
|

 
Bloemen en kransen
Gisterenavond op een leuk TV-programma gevallen. Over begrafenisondernemers. oké, ik ben het 'leven zoals het is...' een beetje moe gezien. Maar voor deze reportage ben ik wel blijven zitten...
En jonge gast van 18 die demonstreert hoe hij als klein menneke 'begrafenis' speelde. En zijn vissen cremeerde in de kachel. Niet te doen.

En ik moest denken aan mijn 'priesterke spelen' van vroeger. Ik had voor mijn eerste Communie een bloemstukje gekregen in een kelkje. Vermits we thuis een apmotrheek hadden, kreeg ik van mijn ouders een handvol 'ouwels'. Als ik het randje eraf prutste, had ik hosties. Ik zette mijn zus, broer en speelmakkers en poppen in knielhouding en deelde hosties uit: 'Het leven van Christus... Amen!'. hahaha.

Moest gisteren ook meteen denken aan de vraag: wat wil ik nu eigenlijk: cremeren of begraven? Nu ja, hoe ouder je wordt, hoe minder volk je aan je graf krijgt natuurlijk.

posted by Ann at 2:52 AM
|

 
tinternet
Vreemd toch hoe je 'ontheemd' voelt. Gisteren en eergisteren raakte ik gewoon niet op deze plek. En nu het me wel lukt, weet ik niet meer wat ik zo per se wilde droppen. Oja, ik weet het weer: BUSH natuurlijk.

Hoe errrrrrg vind ik het dat die man het (nipt) gehaald heeft. Dat wordt weer cowboy en indiaantje spelen op wereldvlak. Tsjonge tsonge toch. En mensen kiezen dus zo'n achterlijke type. Och ja, ver moeten we niet zoeken. In ons apenlandje gebeurt precies hetzelfde natuurlijk. Kiezen voor rechts... brrrr.

En denk aan THEO VAN GOGH. What the fuck!!!??? Afgemaakt worden omdat iemand dat zo nodig acht. Van Gogh had nu eenmaal gepeperde meningen. Maar wie oordeelt nu zo ineens dat dat niet meer kan of mag? In Ter Zake een mooi debat gehoord met onder meer Tom Lanoye. En commentaar van Connie Palmen. De term 'religieuze fanatici' vind ik perfect.

Triestig. Triestig.
posted by Ann at 2:44 AM
|