2 kids, 1 hond, 1 scheiding, 1 (jongere) man, 1 huis, 1 job en veel chaos

 
Pompilio en pompiers
Wat hebben die 2 nu met elkaar te maken? Een hoedenontwerper en brandweermannen.
Gisterenavond uitgenodigd bij Elvis Pompilio privé (woont SCHITTEREND in een triplex op hoogste verdieping van een appartementsgebouw waar je zo voorbij stapt).
We stappen met 3 in een klein liftje. En ja hoor tussen verdieping 2 en 3 blijft hij hangen. Niks aan te doen!
We wisten dat de ceremonie (Elvis kreeg ereteken van Leopoldsorde van Jacques Simonet) net bezig was. We hieleden on de eerste 10 minuten nog koest. maar dan kreeg ik het op mijn heupen. Vooral omdat een van mijn vrouwelijke mede-lifters blijkbaar de kabinetsmedewerkster was en ononderbroken aan het gsm-en was. 'Er komt hulp' zei ze in 't Frans. Ik was de enige Vlaamse en dan spreek je Frans natuurlijk. Ik had er genoeg van en drukte op de ALARM. En rammelde met deur. na flink rammelen EINDELIJK iemand die aan ons deur kwam zeggen :'Il arrive quelqu'un'. Scuse me?! Wie, Wanneer?
Mijn gsm-ende gezelschap had aan elk oor een gsm. Maar er bougeerde twee keer niks.
Ik ben gaan zitten. En voelde frisse lucht. Fijn.
Ik vriend Mark een sms'je gedaan. Want hij is Pompilio-fan (heeft enkele hoeden) en zou arriveren.
Ik zat er nu al 20 minuten in die véél te kleine lift waar niemand zich de moeite nam om IETS te komen zeggen.
Mark kwam, belde pompiers en na 10 minuten ... KLIK. Deur vliegt open en 3 gezonde, stoere gasten kijken naar ons. je moet het je voorstellen dat wij -de slachtoffers- in een kuil zaten. Hoedanook, 't zal wel een schoon zicht zijn geweest: 3 opgetutte vrouwen: 1 zat, 1 stond en 1 belde zich te pletter.
Nog een hachelijk momentje want elektriciteit moest uitgeschakeld worden.
En dan trokken ze ons er met één ruk uit onze cel.
Op de receptie hoorde ik nog de laatste twee zinnen. Ik heb wat water gedronken. Enkele roze en witte spekjes gesnoept. Gekeken naar hoedjes-parade. En ben dan een hapje gaan eten. Met mijn held...
posted by Ann at 8:42 AM
|