2 kids, 1 hond, 1 scheiding, 1 (jongere) man, 1 huis, 1 job en veel chaos

 
liefde
Gisterenavond ff met mond vol tanden gestaan. Om 20.30u (ik ga kate halen van haar wekelijkse hiphoptraining. Moet nog vertellen dat MIJN kind een gouden medaille heeft gewonnen. In Gent. Om maar te zeggen dat ze goe bezig is)
Zegt mijn oudste, datzelfde kind dus :'ik wilde dat Frank hier woonde.' (Frank is haar nieuwe liefde sedert 3 maanden).

Grmpfffff. (Je denkt: shiiiiiiiiiiiiiiiiiiit. Neeje. allez nu. Segggg...) en je antwoordt:' euhm kate, je bedoelt samenwonen?!!!..; ' (en je hoopt toch zo op een ander antwoord). 'Ja, '. Ik: 'dan zie je hem echt graag?' (onnozel , onnozel, hoe onnozel kan ik zijn) 'is dat niet heel veel vastigheid ineens?'

Zij antwoordt niet meer. Ik zeg niks meer.
Tot een uur later. 'mama, mag Frank hier eens slapen?' En ik:' Allez lap! En je neemt niet eens of nog niet de pil'
Zij: 'mama, je moet vertrouwen hebben in mij?' en ik:'ja en dan 9 maanden later kun je meedoen aan babyboom op tv. Jonge tiener krijgt baby....Ik wil voor mijn 50ste nog geen oma zijn. '

...en meer van die ontzettend pedagogisch onjuiste en totaaaaaal foute dingen. O help.

En ik: Kijk kate, mijn vader sprak vroeger van scheikunde. Zet een vrouwtje en mannetje bij elkaar en na verloop van tijd gaan die experimenteren. De hormonen trekken elkaar aan'

Ik stel voor:'Frank kan bij Mark (= mijn vriend) slapen en ik bij jou. is het datte?
Of jij slaapt in je hoogslaper en hij op de bank in je kamer met DEUREN OPEN?'

En dan ik (want er is iets dat me toch zorgen baart): 'en wanneer ben je dan van plan de pil te nemen?
Zij: 'ja de vorige keer werd ik dikker. Tine zei dat ook.'

En dan word je inwendig zooooo-hoooo boos.
Hoe werk je dat idee naar de prullenmand. Belachelijk. Die domme grieten onder elkaar.

Zij is meer beginnen te snoepen. Haar turntrainingen gestopt. Haar dansen is niet zo'n heavy training als haar turnen. Dus werp ik dat nogal flauwkes op.

De pil. Ze moet terug aan de pil. (En natuurlijk moet die Frank een condomenabonnement hebben. Ik vraag me nu opnieuw weer af of moeders hun zonen die wijsheid meegeven???) .

Dit weekend moet ik Kate ernstig spreken. Om dan asap samen met haar een afspraak te maken bij huisarts. Ik moet haar van dat domdomdom idee af helpen.

Gelukkig is de jongste nog maar 15 en spelen dat soort hormonen nog even niet mee.

Leve moederdag?!

posted by Ann at 2:49 AM
|