2 kids, 1 hond, 1 scheiding, 1 (jongere) man, 1 huis, 1 job en veel chaos

 
Groggy
En maandag is het dan VIJF uur 's ochtends geworden. Wat is er fout gelopen? Fout ingeschat wat menselijk nog haalbaar was?

Het heeft wel iets als je op je werk de ochtendshift tegen komt. Of op de weg ineens in het jachtige en té snelle verkeer van ochtendwerkers zit. Of thuiskomen in de klaarte. En nog een uurtje wachten en je kids tegenkomt die zich vertrekkensklaar maken om naar school te gaan.

Het allervreemdst vond ik toen ik in bed crashte en niet kon slapen van de kou. Verschrikkelijk kou had ik. Ondanks de warme rug van Mark. De drie dekens. De sokken. Slapen doe je niet. Kun je niet. Je bent gewoon over the limit.

Opstaan, douchen, met hond wandelen, terrasje doen. En de hele dag een voze kop houden. En draaien in het hoofd.

Heb mezelf getrakteerd op een sexy zomerjurk (kei-lang mijn tijd genomen om te passen, te combineren, kiezen dus die kleur of die kleur... zaaaaaaalig) én op open sandaletjes (blote tenen, bloempjes op het riempje, hakjes (ja, dat moet in verkleinwoorden omschreven worden) en wat bijhorende accessoires (armband + oorbellen). Ik voelde me op slag ànders.
Zulke truken van de foor hebben toch alleen maar vrouwen hé.

posted by Ann at 7:25 AM
|